آلاچیق دونفره

زرد

2006-04-17T22:00:00.000+03:30

دارا انار دارد،
سارا
کیک زرد.

Crime and torture

2005-05-29T22:57:00.000+04:30

Free Akbar Ganji!
Human Rights

قاب

2005-01-04T01:55:00.000+03:30

چشمانت: آهوی رام خفته بر آرام دشت

Arabian Gulf

2004-11-26T13:55:00.000+03:30

Arabian Gulf

2004-11-23T19:00:00.000+03:30

بازآمدم

2004-10-30T16:41:00.001+03:30

بالاخره باز تصمیم گرفتیم بنویسیم اگه مثل همیشه نباشه .الان سال آخرم بیشتر درسام عمومیه همه وقتم به کلاس رفتن و رفت و آمد می گذره. بریدم دارم اکثر کلاسهام رو دو دره می کنم.کم بودن زمانم برای درس خوندن داره مرتب بهم تلقین می کنه که امسال قبول نمی شم و ای کاش همون 7 ترمه تموم می کردم که وقت بیشتریم برای خوندن فوق داشته باشم.در هر حالتی اگه آدم 7 ترمه تموم کنه بهتره هم زودتر می تونه بره سر کار هم اگه بخواد برا فوق بخونه زمان بیشتری هم داره. من مطمئنم قبول می شم.ضرایب فوق برق داره تغییر میکنه البته به نظرم برا امسال نمی شه من یکی از دوستام تو دانشگاه تهران رو هم فرستادم بپرسه بهش گفته بودن بعیده برا امسال بشه البته تا دفترچه ها نیاد هیچی معلوم نیست.یه بازی جدید زندگی برام آورده "مکس پین2" بین بازی های اکشنی که داداشم دوست داره این تنها بازیی که واقعا ازش خوشم اومده و من بازی می کنم... امروزم الان کلاس داشتم نرفتم صبح هم کلاس نرفتم الان موندم که مثلا درس بخونم اما برا شروع خوبه هرچند هرچی فکر می کنم که این وب لاگ به درد من نمی خوره، آدم تا چیز عام المنفعه ای نداشته باشه نباید عمومی بنویسه . شاید دفعه بعدی راجع به ارکات یا دانشگاه تهران مرکز یا زندگی مشترک با زندگی نوشتم!
...فعلا خداحافظ تا دفعه بعد

حکایت آن کس که به گرمابه رفت

2004-10-24T22:38:00.000+03:30

قضا را یکی از بزرگان گذرش بر مجلس طرب افتاد. چشمش چهار شد و حالش نزار شد که گفته اند الانسان حریص علی ما منع. باری، آبش جنبید و تلنگش رُمبید. او را گفتند: این چه باشد؟ گفت: عرق شرم است. پس، از آن مجلس غنا بیرون شد و به مجلس ثنا رفت. گفته اند که تا شصت نطق آبدار نکرد و هفتاد تبصره ننبشت و هشتاد مطرب را به محبس نفرستاد، آن عرق شرم همچنان با او بود. پس به سربینه رفت و سپس به خزینه فرو شد و غوطه ای بخورد و خندان به درآمد.

دوبيتي

2004-06-23T02:09:00.000+04:30

"الا دختر که بابايت گدايه"
به دست و گردنت شمش طلايه
همي دونم که لنزت مال چينه
دماغ سرکجت کار کجايه؟

سلام

2004-05-29T21:13:00.000+04:30

من دوباره برگشتم. خيلي خوشحالم. اوضاع درسي خيلي خرابه. امروز زندگي خونهء ما بود خيلي خوش گذشت.
حتماً از اين به بعد زياد مي‌نويسم.

زخم شانه هاي سحرخيز

2004-05-27T16:32:00.000+04:30

بايد همه گونه کسب اسباب کنيم
تا اين که دوباره عزم اِرهاب کنيم
فعلا که کُميت قتل شرعي لنگ است
قندان به کف آوريم و پرتاب کنيم!

خيز تا خاطر بدان ترک سمرقندي دهيم

2004-05-27T00:36:00.000+04:30

2003-09-29T11:16:00.000+03:30

Mir: The Qur'anic Story of Joseph: Plot, Themes, and Characters

2003-03-15T16:02:00.000+03:30

ای کاش که قلچماق و شرخر بودم
نزد تو من از بقیه بهتر بودم
کوتاه کنم،خلاصه ای آقاجان!
ای کاش که من سعید عسگر بودم

2003-02-04T16:18:00.000+03:30

اتفاق مهم اينه که من اين ترم رو خوب پشت سر گذاشتم فعلاٌ تو همه چيز شانس آوردم مخصوصاٌ تو انتخاب واحد.

2002-12-30T18:40:00.000+03:30

2002-12-30T18:24:00.000+03:30

عباس:

در «اخذ نظر» بسی خلاف او کرده
با «پاول» و «بوش» ائتلاف او کرده
می گفت یکی قاضی عادل ،دیروز:
«بی داغ و درفش اعتراف اوکرده»

هاشم:

این هاشم بینوا که اندر دام است
گویا سخنش مخالف اسلام است
از محکمه اش عطر ولایت آمد
انگار که حکم قطعی اش اعدام است!

2002-12-07T23:25:00.000+03:30

یادته این ترانه ای رو که این زیر نوشتی اولین بار کی شنیدی ای اینکه اولین باری که یه جور دیگه شنیدی، کی بود؟می دونم یادته اما باز بخون.
ولی دربارهء ده سال آینده، چه کشکی؟چه پشمی؟ شب بود که گفتی از امروز تا ده سال بعد.وقتی فرض غلط باشه،هر حکمی میشه نتیجه گرفت.یوووهووهاهاااا.

2002-12-07T20:04:00.000+03:30

سلام!
يار مرا غار مرا عشق جگرخوار مرا /يار تويي غار تويي ، خواجه نگهدار مرا
از سردرد دارم مي‌ميرم اما قرار اين بود كه امشب اين رو بنويسم علاوه بر اين مهمون هم داريم حوصله بيرون رفتن از اتاق ندارم .
كوچيك كه بودم پدرم هميشه برام قصه مي‌گفت. قصه‌اي هم كه از همه بيشتر دوست داشتم قصه‌اي بود كه پدرم خودش ساخته بود كه ماجراي يه دختر خوبي بود كه هم اسم من بود و بابا دوسش داشت مامان دوسش داشت مامان بزرگ دوسش داشت عمو دوسش داشت عمه دوسش داشت دايي مري دوسش داشت دايي مصطفی دوسش داشت خاله شهين دوسش داشت خاله سوري دوسش داشت خلاصه همه دوسش داشتن ، يه بابا پيره‌اي داشت كه يه روز مي‌ره پيش خدا دعا مي‌كنه و آرزو مي‌كنه كه اي خدا اين دختر خوب رو خودت حفظش كن و خوشحال نگهدار و همه آرزوهاي خوب رو مي‌كنه و موقعي كه برمي‌گرده خونه مي‌بينه از تو خونه صداي شادي و خنده مياد و مي‌بينه اين دختر كوچولوي قصه داره با يه فرشتة قشنگ بازي مي‌كنه و معلوم مي‌شه كه خدا اين فرشته رو فرستاده كه ازش مراقبت كنه و خوشحال نگهش داره و باهاش دوست باشه . ديروز صبح كه از خواب بلند شدم داشتم صورتم رو مي‌شستم ناخودآگاه ياد اين قصه افتادم و احساس كردم اين قصه به واقعيت مبدل شد و خدا اون فرشتش رو برام فرستاد . اين عين واقعيته ، يه احساس زودگذر نيست يك انساني با تمام خصايص آسموني انگار ساخته‌شده و اومده براي من بهتريني كه مي‌تونستم داشته باشم. با تمام وجود احساس مي‌كنم خدا خيلي دوسم داشت چون تو ماجراي ما هيچ چيز اتفاقي نبود و به نظرم از اول همه چيز غير معمول و خارق عادت ولي كاملاً حساب شده بود ، مي‌دوني هميشه بهت مي‌گم خدا با آدم حرف مي‌زنه و با يه ذره دقت آدم مي‌تونه صداش رو بشنوه صحبتش رو بشنوه ، اين بزرگترين و محسوس‌ترين حرف خداست .
اتفاقاً الان داره “ انگار با من از همه كس آشناتري …“ پخش مي‌شه ، ببين اين تقارن هم عجيب نيست كه از بين اين همه آهنگ كه منتخب كردم از ناظري و چند تا ديگه اين يه دونه همين لحظه پخش بشه كه دارم اين رو مي‌نويسم.

راستي يادت نره قولت يادت نره ، از امروز تا ده سال ديگه .

2002-11-28T15:00:00.000+03:30

به تمام بامعرفتهای عالم (1)
ابوالفضل زرویی نصرآباد

ای جماعت چطوره حالات تون
قربونِ اون فهم و کمالات تون

گردنتون پیش کسی خم نشه
از سر بنده سایه تون کم نشه

راز و نیاز و بندگی تون، درست
حساب کتاب زندگی تون، درست

بنده می شم غلام دربست تون
پیش کسی دراز نشه دست تون

از لبتون خنده فراری نشه
خدا نکرده اشکی جاری نشه

«»

باز یه هوا دلم گرفته امروز
جون شما دلم گرفته امروز

راست و حسینی‌ش نمی دونم چرا
بینی و بینیش نمی دونم چرا

خلافامون از سر اختلاف نیست
خلاف خلافه، توش خطا خلاف نیست

فرقی نداره دیگه شهر و روستا
حال نمی دن مثل قدیما، دوستا

شاپرکا به نیش مجهز شدن
غریب گزا هم آشنا گز شدن

«»

تنگ غروب که شهر پر شد از رپ
ما موندیم و یه کوچهء علی چپ

خورشیده می نشست که ما پا شدیم
رفتیم و گم شدیم و پیدا شدیم

رفتیم و چرخی دور میدون زدیم
ماه که در اومد به بیابون زدیم

آخ که بیابون چه شبایی داره
شب تو بیابون چه صفایی داره

شب تو بیابونِ خدا بساط کن
اونجا بشین با خودت اختلاط کن

دل که نلرزه جز یه مشتِ گل نیست
دلی که توش غصه نباشه دل نیست

این در و اون در زدناش قشنگه
به سیم آخر زدناش قشنگه

دلم گرفته بود و غصه داشتم
منم براش سنگ تموم گذاشتم

نصفه شبی به کوه تکیه کردم
نشستم و تا صبح گریه کردم...

سجل و مدرک نمی خواد که گریه
دستک و دنبک نمی خواد که گریه

«»

رو لبمون همیشه خنده پیداست
می خندیم اما دلمون کربلاست

«»

ساعت الان حدود چار و نیمه
غصه نخور داداش، خدا کریمه...

2002-11-27T00:50:00.000+03:30

ای فرّهء ایزدی به دور سر تو
ای تخت سکندری همه منبر تو
دیدیم همه عاقبت افشاری
هر خیره سری شد عاقبت منتر تو

دریوزهء درگاه توام، شاه تویی
من روسیهم،شبزده ام ،ماه تویی
افشاری را معجزه ات مؤمن کرد
مامور ستاره دار الله تویی!

در سنهء ماضی تحریر شد فی لیل پخش اعترافات التلفیزیانی السید افشاری.
الاحقر:من.

2002-11-25T23:13:00.000+03:30

توی شمارهء ماقبل آخر نگاهِ نو، مطلبی بود از پیمان هوشمندزاده که کلی منو خندوند و سر کیف آورد.دربارهء سفر به فرنگ بود.الان اتفاقی فهمیدم که وبلاگ هم می نویسه.

2002-11-22T21:41:00.000+03:30

با آهویِ شوخ و شنگ و با بربط و نای
کنجی و فراغتی و یک لیوان چای
چون گرم شود ز چای ما را همه جای
بوسی بربایم ز لبش بی پروای

2002-11-22T21:38:00.000+03:30

رباعی زنجیره ای

تن تن بوده ضد ولایت فقیه
بتمن بوده ضد ولایت فقیه
آن قاضی بیسواد دوران علی(ع)
حتما بوده ضد ولایت فقیه

2002-11-07T14:33:00.000+03:30

تهران خیلی بزرگ است
من از تاجیکان هزاره‌ام

دیگر دیدنِ بامداد
دیر شده بود
عصر دومین سه‌شنبه‌‌ی شهریور
قرار بود
به دیدن دوستی از نزدیکان کیوان و پوری و
بنفشه بروم،
کمی بالاتر از شمال غربی میدان آزادی
نرسیده به ایستگاه آب و سیگار و
منتظران کرج،
دیدم یک نفر کنار کاجی نشسته
کنار سایه‌سار کاجی شکسته نشسته
دارد با خودش حرف می‌زند.

کفشهایم را کندم
من هم کنار سایه‌ی بلند عصر
آهسته و آشنا گفتم
تو راه جنوب را بلدی؟
بلدی که از سمت مغرب آفتاب می‌رود
می‌رسد به بادهای بی‌پایان شهریوری؟
اصلا حواسش نبود
کمی شبیه خودمان
انگار یکی از بازماندگان قبیله‌ی باد و
نفرین و فاصله بود
داشت با خودش حرف می‌زد
بی‌نقطه
بی‌نگاه
بی‌فرصت
داشت با خودش حرف می‌زد
یکی دو جمله را جورِ عجیبی تکرار می‌کرد
می‌گفت تهران خیلی بزرگ است
دیوارها بلندند
دیوارها نباشند
دشنام‌ها نباشند
درهای چهل‌کلید پیر
پنجره‌های سکوت
می‌گویند افاغنه بیا
می‌گویند افاغنه برو!

قبرستانِ دورِ دخترم از دیوار است
حانه از دیوار
خواب،خدا،فاصله
کلمات،آدمی،نام‌ها
همه از دیوار است.

حالا این همه راه را بگو
با کدام روی پُرِگریه به خانه برگردم
راه کابل دور است.

هی روزگار ناشادی
نمی‌شد زمین از نو زاده شود
عشق از نو زاده شود
آدمی از نو زاده شود
اصلاً اسم نباشد
تقسیم و فاصله نباشد
فهمیدن همین دقیقه
همین گوشه
همین گریه‌ها نباشد!

پس ما
از اتفاق کدام بختِ برگشته شکسته‌ایم؟
اسمش پروان،رویش پروان و
عطر دخترانه‌اش پروان بود
روی همین دو دست خودم مرد آقا!
هرچه التماس کردم
هیچ مریضخانه‌ای راهمان ندادند
تهران خیلی بزرگ است
ما خیلی غریبیم
کابل خیلی دور است!

شب شده بود
نمی‌دانستم برای چه اینجا نشسته‌ام
راه خانه فراموشم شده بود
یک نفر
خیلی به ناگهان گفت:
-آقا،دسته کلیدت!

او رفته بود
دسته کلید خانه‌اش را نبرده بود
خانه‌اش خیلی دور بود
دیوارها قد کشیده بودند
داشتند دنیا را می گرفتند
داشتند دشناممان می‌داند
دیگر برای دیدن بامداد
دیر شده بود.

سید علی صالحی/دریغا ملا عمر...

2002-10-24T13:02:00.000+03:30

معرفی سایت:www.afghanhits.com
من که با این خط کند و از اون مهمتر این مودم درپیتی نمی تونم گوش کنم.کاش می شد دانلود هم کرد. توی این سایت یه تبلیغ بود که:می دانید هالووین چیست؟رفتم ببینم چیه.خیلی قشنگ به لفظ دری برای نوجوانانشون توضیح دادن.من که تا حالا توی سایتهای ایرانی همچین چیزی رو ندیدم.

2002-10-24T12:37:00.000+03:30

فرانی و زویی رو تموم کردم.رفتم سر اسرارالتوحید.حیف!سی دیِ پری م انگار فاسد شده ...خیلی دوست داشتم بعد از فرانی و زویی،برای بار چندم می دیدمش.

2002-10-11T12:32:00.000+03:30

«بعضی از خوانندگان گل آقا(که ظاهرا آدمهای بی اطلاعی هم نیستند)،این خبر را مرتب و به تواتر به اطلاع ما رسانده اند که تلویزیون در کار تهیه سریالی است که در آن شخصیتی منفی به نام «گل آقا» ایفای نقش می کند.این عده که علی الظاهر از زمان پخش این سریال هم اطلاع دارند(گویا از اوایل زمستان امسال)،معتقدند استفاده از نام گل آقا در این سریال که گویا سریال پرخرجی هم هست،با قصد تخریب شخصیت فرهنگی-مطبوعاتی گل آقا همراه است.
راستش،ما نمیتوانیم ندیده قضاوت کنیم،لذا عجالتا این مقدارش را خدمت مسؤولان صدا و سیما عرض کنیم که نام گل آقا و نمادهای گل آقایی را سالها قبل به ثبت رسانده ایم و بعید می دانیم مسؤولان صدا و سیما از عوارض و تبعات«به ثبت رساندگی!» یک نام و یک نماد بی اطلاع بوده باشند.فلذا،خیلی قرص و قایم و بدون تعارف و رودربایستی عرض می کنیم که به وقتش برای دفاع از نام و حیثیت«گل آقا»،نه فقط از همهء ازتباطات خود در مجامع فرهنگی و نزد شخصیتها و مسؤولان استفاده خواهیم کرد،بلکه به طور قطع و یقین و بدون ذره ای اغماض،از تمامی مقررات و ضوابط و قوانین داخلی و خارجی(و سازمانهای مربوطه)برای دفاع از حقوق مادی و معنوی این نام،بهره خواهیم جست و کمک خواهیم گرفت.
فعلا و در گام اول،از اعضای کانون وکلای دادگستری مرکز و بالاخص از آقای «بهمن کشاورز» رئیس بادانش و گل آقاخوان این کانون می خواهیم «گل آقای ملت ایران» را تنها نگذارند و از شخصیتهای فرهنگی و مسؤو.لانی که بعداً مورد مراجعه ما واقع خواهند شد درخواست داریم مسؤولان تلویزیون را توجیه کنند.

گل آقا
(و البته همکارانش هم)
»

2002-10-09T08:47:00.000+03:30

کتاب:مرد دوران گذشته.گزیدهء ترانه های لئونارد کوهن.ترجمهء سیلویا بجانیان،نشر مس.ترانه های خوبی انتخاب شده اما ترجمه ش چنگی به دل نمی زنه.قبلا یه کتاب از اشعار کوهن چاپ شده بود به اسم من گم شده بودم با ترجمهء پیام بهتاش که ترجمه ش عالیه.اینم یه نمونه از ترجمهء ترانهء این کتاب،مرد دوران گذشته:

من مرد تو هستم

اگر دلداده ای می خواهی،
هر آنچه را که طلب کنی انجام می دهم
اگر عشقی دیگر می خواهی بر چهره نقاب می زنم
اگر رفیق است خواستهء تو
دستم را بگیر.
اگر می خواهی مرا دچار خشم کنی،
اینجا ایستاده ام.من مرد تو هستم

اگر مشتزن بخواهی،
به خاطرت به داخل رینگ قدم می گذارم
اگر پزشک بخواهی،
ذره ذره جسمت را می شکافم
اگر راننده بخواهی،آماده ام.
اگر مرا به گردش ببری،
می دانی که من مرد تو هستم
....

2002-10-05T11:42:00.000+03:30

مانیفستِ جمهوری خواهی گنجی رو که خوندم دلم براش سوخت.شده یه دن کیشوت که بر شوالیه ها و شوالیه گری شوریده.به قول یه ضرب المثل چینی،افراط از هر دو طرف باعث سقوط از پشت بام میشه.

من کسی را می شناسم که صبح ها لیبرال است،
ظهرها چپ می زند،
و عصر که از کوچهء تاریک می گذرد،
زیر لب می گوید:«بسم الله»!

سید علی صالحی

2002-10-04T11:53:00.000+03:30

با تو اینک این که منم
محتاج هیچ چه باید بودی نیست.

2002-09-29T10:47:00.000+03:30

امروز باز سر کلاسِ صبح نرفتم.حوصله م نمیاد به چند دلیل.یکیش این که عادت کردم دانشگام نزدیک باشه.یکی این که حوصلهء درس کارشناسی رو ندارم.
دم صبح یه خواب عجیب دیدم.خواب چند تا از دوستای قدیممو.دوتاشون دوستای دورهء دبستانم بودن یکی مال دورهء دبیرستان.تو یه خونه بودیم که شبیه خوابگاه دانشجویی بود.خود خونه و مناظر اطرافش خیلی عجیب بود.مثل محیط شهرهای کوچیک انگار.توصیفش سخته خلاصه‌ش این که اون دوست دورهء دبیرستانم باید می رفت کرمانشاه چون دانشگاش اونجا بود.فکر کنم این خواب به این دلیل بر من عارض شد که اوج تنبلیمو به رخم بکشه.حالا فردا شب می خوام از دوستم جزوه هاشو بگیرم.

2002-09-26T10:26:00.000+03:30

دو تا برادر بودن،یکی دکترای ادبیات فارسی داشت،یکی دکترای ادبیات عرب(یا عربی) مامانشون براشون یه کامپیوتر خرید و اینا هم به اینترنت وصل شدن.برادر اولیه دو شبانه روز و یه نصفه روز فکر کرد تا این که کلمهء فارسی مناسب برای جایگزینی دانلود رو پیدا کرد:بارنهاد.اینو رفت به مامانش گفت و مامانش کلی قربون صدقه‌ش رفت.برادر دومی که حسودیش شده بود هرچی فکر کرد چیزی به فکرش نرسید بنابراین تقلب کرد.کلمهء پیشنهادیِ برادر دومی به مامانش این بود:وضعِ حمل.
تصور کنید برادر دومی رو در حال وضعِ حمل.

2002-09-24T13:37:00.000+03:30

فهمیده‌ام که آهنگ آوار فرهاد،ساختهء خودشه.جمعه رو هم واروژان ساخته نه منفردزاده.

2002-09-24T10:32:00.000+03:30

یه نقیضهء دیگه روی شعری از مهرداد اوستا:

گذشتی و نگذشتم،رمیدی و نرمیدم
نهفتی و ننهفتم،چمیدی و نچمیدم
تو تا مدارج عالی،به اوج قدرت مالی
پریدی و نپریدم،رسیدی و نرسیدم
مدیح مردم نادان،سرودی و نسرودم
به نعره چاک گریبان دریدی و ندریدم
حواله های تویوتا،زمین و خانه و ویلا
گرفتی و نگرفتم،خریدی و نخریدم
به پیشگاه رئیسان خمیدی و نخمیدم
کنار بادیه‌لیسان لمیدی و نلمیدم
کنار دلبر مهرو،شَرا...شَ‍...شربت لیمو
نشستی و ننشستم،چشیدی و نچشیدم
ز دوستان قدیمی،ز همدلان صمیمی
گسستی و نگسستم،بریدی و نبردیم
خزعبلات اداری،برای کار تجاری
نوشتی و ننوشتم،دویدی و ندویدم
هزار نکتهء چون یخ هزار به‌به و بخ‌بخ
پراندی و نپراندم،شنیدی و نشنیدم
تو بر زغال فلانی،دمیدی و ندمیدم
از آن که افتد و دانی،کشیدی و نکشیدم!

ابوالفضل زرویی نصرآباد

2002-09-19T18:52:00.000+04:30

بی حضور تو بسترم برهوت
با وجود تو رشک باغ عدن

2002-09-19T18:49:00.000+04:30

یکی از ملوک عرب را پرسیدند آیا در ملک شما جایی برای مخالفین نیز هست؟گفت:چرا نباشد که ما هرکسی را جایی سزاوار او بخشیده ایم.
نگو که نیست برای مخالفان جایی
که پر شده ست از ایشان تمام زندانها

سید عبدالرضا موسوی

2002-09-19T18:48:00.000+04:30

این هم یه نقیضهء دیگه که برمبنای شعر علی معلم گفته شده.سبک شعر معلم شبیه اشعار خاقانیه و مثل اون پر از لغات نامأنوس.این نقیضه دو بخش داره بخش اول به همون سبکِ فخیم گفته شده بخش دوم به زبان عامیانه.از قسمت اولش چند بیت بیشتر نمیارم چون باید کلی زیرنویس هم برای فهمش بنویسم....

شمع را وانِه تا آینه بازار شود
صبح را حاجت آن نیست که تکرار شود
اشکمان مصلحتی بود خدا را نفریفت
حیف شد،دانهء ما مرغ دعا را نفریفت
دوست تا در قفس خاطره زندانی شد
عشق،بازیچهء اطفال دبستانی شد
عشقها شد پفک و یخمک و آلوچه،بیا
بوی عشق است که پیچیده ست در کوچه،بیا

«آقا گنجیشکه زیارت بری چاووشِت می شیم
رخت دامادیتو می دوزیم و ساقدوشت می شیم»
آقا گنجیشکه می خوام مثل آدم حرف بزنم
نمی خوام آدابی و لفظ قلم حرف بزنم
توی شعر وشاعری دیگه صفا نیست اخوی
شاعری هم دیگه راست کار ما نیست اخوی
اِندِ عاشقی مگه مجنون بی پروا نبود؟
به خدا حالا اگر بود،مال این حرفا نبود
دیگه توی شعرها وقتی اسمی از «شیرین» میاد
یه کمی راستیتش کلاس کار پایین میاد
پرِ شال پیرمردامون دیگه وینستونه
دور،دور «جولیا رابرتز» و «شارون استونه»
ته کشید اون می ناب،عرق سگی جاشو گرفت
کهنه شد «ربابه سلطان» و «مگی» جاشو گرفت
«ژنریک» اومد و «چارگرد» ها «ادالت کلد» شدن
رستم و سهرابمون «راکی» و «آرنولد» شدن
به خدا از این یه بام و دو هوا خسته شدیم
نم نمک از خودمون هم به خدا خسته شدیم
همه می دونن که هیچی بار ما نیست اخوی
شاعری هم دیگه راست کار ما نیست اخوی

ابوالفضل زرویی نصرآباد

2002-09-13T09:59:00.000+04:30

نقیضه یا Parody اثری طنزآمیزه که به شیوه و شکل یک اثر جدی آفریده می شه.می خوام چندتا شعر نقیضه بنویسم اینجا که همشون مال ابوالفضل زرویی نصرآباده و همشونم توی هفته نامهء مرحوم مهر چاپ شده.اولیش نقیضهء یه شعر معروف از سیمین بهبهانیه:
شلوارِ تاخورده دارد مردی که یک پا ندارد
خشم است و آتش نگاهش یعنی تماشا ندارد

این هم نقیضهء جناب زرویی:

آشوب و دعوا ندارد،شعری که معنا ندارد
شعری که معنا ندارد،آشوب و غوغا ندارد
این روزها کار دنیا،«قانون»ندارد به مولا
آخر مگر این طرفها،یک ابن سینا ندارد؟
گفتم که:«هجر تو سخته» گفتی که:«کرم از درخته
دیوانگی های مجنون،ربطی به لیلا ندارد»
هی شعر گفتم برایت،گفتی که :عمه ت فدایت
یک «دوستت دارم» اینقدر،صغرا و کبرا ندارد
اسم تو خوب است یعنی،در پیش ما اهل معنی
«صغری» و «گلدانه» فرقی با «سیندرلا» ندارد
صدبار - با این سبیلم -گفتم که آیا وکیلم؟
یک «بعله» گفتن که دیگر،این پا و آن پا ندارد
اینجا وکیلان مجلس،هستند چون بنده مفلس
حتی کتاب مدارس،«سارا» و «دارا» ندارد
شهری پر از دست خالی،شهری پر از برج عالی
آخر چرا این حوالی،یک برج «پیزا» ندارد؟
هرکس که اهل فساد است،اینجا بساطش کساد است
در شهر ما هیچ ربطی،ویلا به ژیلا ندارد
مرغم پریشب صدا کرد،قدقدقدا قدقدا کرد
یک تخم بی قابلیت،این قدر غوغا ندارد
در بزم ارباب هستی،هرجا نشستی نشستی
بنشین برادر که اینجا،پایین و بالا ندارد
این شعر پر شور و زیبا،مانند عمرم ،دریغا
خوب است از حیث پهنا،اما درازا ندارد

2002-08-26T19:24:00.000+04:30

سلام!
من امروز امتحان اولم رو دادم بعدي هم جمعه امتحان آخرمه خداكنه جفتش رو پاس كنم . الان هم دارم شهرقصه گوش مي‌دم يكي فابل‌هاش رو فرستاده به يه گروپي كه من نمي‌دونم چجوري عضوش شدم .
امروز تو نمايشگاه بين المللي همايش فرش و توسعه بود من نرفتم اما گويا جالب بوده . توي مهر ماه هم خوشنويسي دوسالانه جهان اسلام دومين همايش دوسالانه است . تاريخ دقيق و بقيه چيزهاش رو بعداً مي‌گم . دو ماه بعدش هم همايش دوسالانه نقاشي جهان اسلامه . نقاشي رو خودم تو جزئياتش بودم . اين جمعه هم باز عصري با نمايش .

2002-08-19T21:10:00.000+04:30

راستی یادم رفت بگم،یه نوار از کیهان کلهر هم جدیداً منتشر شده که پولم نرسید بخرم.هور هور هور....

2002-08-19T21:07:00.000+04:30

دوتا نوار هم خریدم(نمی گم پولشو از کجا آوردم) یکی اسمش صبحگاهی ه از حسین علیزاده با آواز محسن کرامتی.سال 72 منتشر شده من ولی نداشتمش.اون یکی جدیده اسمش هست:عشق ماند آهنگسازش ارشد طهماسبیه خواننده ش سالار عقیلی.کارای طهماسبی رو دوست دارم .چون از جنس کارهای علیزاده س.سبک تار زدنش مخصوصا .اخوان ثالث گفته بود که علیزاده ترکانه ساز می زنه و می تازه.طهماسبی هم از این ترکانه تاختن بهره هایی داره.مثلا توی همین آلبوم تصنیف شاه شمشاد قدان...راستی چندتا (یا همهء؟)تصنیفهای این نوار توی یه کنسرت،همین چند وقت پیش اجرا شده بود.اقای ا.ن آنلاین هم یه گزارش ازش توی سایت تهران اونیو منتشر کرده بود و اظهار انزجار کرده بود.متاسفم براش.بعدش از شجریان و فرهاد تعریف کرده بود.خوشحالم براش.
زیاده جسارت است.

2002-08-19T20:51:00.000+04:30

هرچقدر خانومی روم کار کرد که حالا که تنهام خودم دست به کار پختن غذا بشم، نشد.این شد که امروز جفتمون برای خوردن ناهار یه جا قرار گذاشتیم.سر موقع،ساعت 4:30! موقع پرداخت پول خواستم برای اثبات زورم پول غذا رو من حساب کنم. کیفمو مثل یه فاتح درآوردم اسکناسها رو شمردم و...خانومی پول داری؟

2002-08-12T17:24:00.000+04:30

سلام!
حرف زياده براي گفتن . همين الان ايمل‌هام رو كه مي‌گرفتم ديدم تو متن يكي از نامه‌ها كه از طرف زندگي بود نوشته :“درباره نقد داشتن و نداشتن...“ . اصولاً براي من هم به قول كنفسيوس حكيم تئاتر باشه كوفت باشه . وبلاگ جناب شبح بود . خوندم بعد هم موندم . به نظر هدف از نوشتن نوشتن بوده . اولاً نقد نبود . دوم چندتا نكته براي من جالب بود! 1- اجرا همان اجرا بود يعني چي؟ منظور همان نمايش‌خواني مشابه هفتة قبل بود؟ اصولاً نمايش خواني هميشه يه شكله بدون حركت بدون صحنه پردازي بدون گريم و... نمايش‌خواني بيشتر شبيه به اجراي راديوييه . همة نمايش‌خاني‌ها تقريباً بجز در متن و نمايش‌خوان‌ها تفاوتي ندارند . 2- بازيگرها همچين جوان هم نبودند . 3- روي ميز هم نرفته بودند چون ميزي با اون استحكام كه يه ميز ديگه و دو تا صندلي و دوتا آدم گنده و اون دكور (دو تامانكن عروسكي) ديگه خلاصه خيلي كارش درسته . 4- پل جمهوري كجاست؟؟! بعد ازش رد بشي مي‌رسي به سربالايي گاندي؟ به هرصورت خوندنش خالي از لطف نبود .
راستي كافي‌شاپ يه فرق‌هايي با تريا داره .
مي‌خواستم از شيخ صنعان و دكتر عزيزي و عزت‌الله انتظامي بگم كه ديگه براي اين بار وقت نمي‌شه بايد برم نون تازه با پنير بخورم :) فعلاً
بازم برمي‌گردم.
اگه اشتباه نكنم پرگلس مي‌گه هرگاه ما بتونيم به نسل بعد از خودمون با تئاتر آموزش بديم اون وقت مي‌تونيم راحت سرمون رو بذاريم بميريم و جامعه رو به اون نسل تحويل بديم .

2002-08-09T03:11:00.000+04:30

گردش چشم سیاه تو خوشم می آید
موج دریای نگاه تو خوشم می آید
رفتی از خویش و لب سرخ که را بوسیدی؟
ای دل پاک گناه تو خوشم می آید!

2002-08-09T01:07:00.000+04:30

خیلی وقت پیش شاید بیشتر از یه سال پیش که توی اینترنت دنبال موسیقی تاجیکی می گشتم،یه سایت پیدا کردم که مال یه تا جیک بود و چندتا آهنگ تاجیکی توش گذاشته بود.من هم که دیدم از عشق من دولتمند خلف اسمی توی سایت نیست به صاحبش نامه دادم و علتش رو پرسیدم.حالا الان کلی ذوق کردم وقتی دیدم یه نامه با لهجهء قشنگ تاجیکی برام رسیده!اصل نامه رو می ذارم که لهجه ش معلوم شه:
Moosighie Davlatmand Xolaf-ro man joi dodani hastam, vale yagon CD yo cassette-i yn ovozxonro daryob karda nametavonam. Agar lotfan ba man maslihate roje' ba in medodid, siposgoozor meboodam.

Khudo hofizu nigahboni shumo.

Bo ehtiromi khossa,

Sodiq

2002-08-08T19:06:00.000+04:30

سرشت آدمي در عشق زيباست .
شكسپير

2002-08-07T19:12:00.000+04:30

سلام!
خوبين؟خوشين؟ خوش‌مي‌گذره؟
من خوبم . اوضاع خوبه فقط دل تنگ زندگيم . محل كارمون نزديك شد . خيلي برام خوب شد از نظر فاصله البته دردسر كاري زياده كار هم زياده . اما خوبه . درس نمي‌خونم و اصلاً خوب نيست اما قول دادم از هفتة ديگه درست درس بخونم . حرف كه زياده . نمي‌دونم راجع به قابيل اينجا حرف زدم يا نه چند تا كار اخير كه رفتم يكي همين قابيل بود كه كار خيلي قويي بود با اين كه گروه حرفه‌اي نبود و دانشحويي بود اما با تمام وجود كار كرده بودن و كار پر مغزي بود . اگه كسي اينجا اهل تئاتر بود نظر بده خيلي خوب مي‌شه مي‌تونيم بحث و نقد تئاتر كنيم . كار بعدي خانه برنارد آلبا بود كه به نظر من فقط بازي خانم نجومي خيلي قوي بود البته متن داستان ، متن قوي و صريحي بود كه متناسب با وضع فعلي و نقدي به جايگاه زن در ايران بود با اينكه كارگردان خودش ايراني نيست . كار بعدي هملت بود كه اونم كار قشنگي بود واقعاً واسش زحمت كشيده شده بخصوص يارتا ياران كه آدم استثنائيه ازش خوشم اومد تازه باهاش آشنا شدم قبلاً اسمش رو نشنيده بودم اما از اين به بعد دنبالش مي‌كنم آدم پريه . بر خلاف انتظار من ميترا حجار تونسته بود از پس نقش و اون بيان سنگين ديالوگ‌هاي يك كار كلاسيكي مثل هملت بر بياد . بعدي هم شيخ صنعان بود كه اولين تئاتر بالة ايراني بعد از انقلاب بود . خيلي خيلي قشنگ طراحي شده بود . راز و رمز خاصي توش نبود هرچند در اينجور كارها كه برگرفته از موضوعيه بر خلاف نمايشنامه دست نويسنده و كارگردان خيلي بازتره . طراحي حركات موزون فوق‌العاده بود . من هنوز اصل داستان رو نخوندم . براي اين دفعه بسه . اگه نظري يا سؤالي يا پيشنهاد و يا بخصوص انتقادي داشتين حتماً خيلي خوشحال مي‌شيم يا اينجا يا توسط ميل ارسال كنين .

2002-08-01T18:10:00.000+04:30

مثل یک آواز غمگین بر لبانم می نشینی
مثل غمهایم بزرگی مثل دردم دلنشینی

می شکوفی در نگاهم مثل یک رویای رنگین
مثل بغضم سرد و سنگین مثل آهم آتشینی

در دلم غوغاست از تو شورها برپاست از تو
من نمی دانستم این را کاین همه شورآفرینی!

صاف و روشن ساده چون من
بی تعلق بی کرانه آسمانی در زمینی ...

فاطمه راکعی

2002-07-21T14:44:00.000+04:30

در دلم از تو بتي ساخته‌ام
كه پرستيدن آن كار من است!

عشق تو گشته كنون دين دلم
دل تو نيز گرفتار من است!

دين دل خوانده‌ام ار عشق تو را
هم بر آن هست خدا نيز گواه!

بت پرستي چو بود مذهب عشق
من بر آن چو صواب و چه گناه!

تا پرستيدن تو دين دل است
كيش و آئين دگر نيست مرا!

هر چه گويند به گوشم باد است
بجز از عشق خبر نيست مرا‌ !

عشق من پرتو زميني‌ست ، بتا !
ز آسمان هيچ نشان نيست در آن

عشق ناسوتي من هرچه كه هست
سر ز لاهوت بر آورده بدان !

من چه گويم به تو زين عشق شگرف
چون تو را طاقت فهميدن نيست !

آن هوائي‌ست كه ز آن هست حيات
گر چه در گستره ديدن نيست !

2002-07-21T14:28:00.000+04:30

سلام ! كلي چيز يادم بود كه بگم الان همش يادم رفت ، خلاصه اينكه اوضاع خوبه ، من امتحانها رو خراب كردم .
كلي هوارتا كار دارم . امروز مثلاً هم قرار بود 2-3 تا مقاله بخونم و طرح رو بنويسم بالاخره . تو محل كار اصلاً مفيد واقع نمي‌شم خونه هم اصلاً نمي‌فهمم چجوري شب مي‌شه . وبلاگ خيلي خوشگل شده كلي ممنون زندگي . فعلاً اينجا هم كه رئيس مئيس يخ ! از بس هم كه حموم نرفتم فكر كنم به قول آقاي شاپور بايد منافذ پوستم رو با از اين سوزن گنده‌ها اسمش سخته باز كنم .

2002-07-19T10:20:00.000+04:30

هانس اهل آلمان شرقی و کونتس اهل آلمان غربی که پسرعمو بودند روزی در کافه ای در برلین به هم رسیدند.
کونتس:حال و احوالتان در اینجا چطور است؟
هانس:شکایتی نداریم.هرروز عصر کارمان که تمام می شود روسها ما را با کامیون به منازلمان می رسانند.وضع شما در آلمان غربی چطور است؟
کونتس:عالی است.آمریکایی ها مردم ما را با اتومبیلهای شیک به ویلاهایشان می برند.در آنجا به آدم نوشیدنی و سیگار تعارف می کنند و بعد به منزل برمی گردانند.
هانس:چه جالب!هر روز این اتفاق برای تو می افتد؟
کونتس:برای من نه،برای خواهرم.

ماهنامه گل آقا/خرداد هشتاد و یک

2002-07-11T21:21:00.000+04:30

من و تو
بزرگوارانه به هم بافته می شویم
دوخته می شویم
و پارچه ای قدیمی می گردیم.

احمدرضا احمدی
وقت خوب مصائب

2002-07-10T17:01:00.000+04:30

دلم می خواد جلوت زانو بزنم، کفِ دستاتو بزارم رو چشمام،خم شم جلوتو گریه کنم.همین...تو فکر یه سقفم که تنپوش هراسمون باشه...که آخر قصه بخوابیم اول ترانه پاشیم...بانو بانو بانوی خوب من!

2002-07-10T16:50:00.000+04:30

دوستت می دارم
دخترِ دورِ هفت دریای آسمان
آسمانیِ نزدیک به یکی پیالهء آب!
من تشنه ام به خدا
با من گریه کن
جهان برخواهد خاست.
ما احترام شقایق
به اوایل اردیبهشت امسالیم.

عزیزم
درمانبخشِ زخمهای دیرینِ من
راز بزرگ دخترانِ ماه
شفاخوان شبِ گریه ها...
بیا..اعتمادِ بزرگ
یقینِ بی پایانِ هرچه زنانگی...!

سیدعلی صالحی
دعای زنی در راه که تنها می رفت

2002-06-23T19:03:00.000+04:30

امروز بعد از مدتها حال یه بعد از ظهر دلچسب دست داد که به قول سید علی صالحی،شریف بود.بعد از ظهرِ یه کتابِ ساده که مزهء چای یا نسکافه بده،نه که مثلا فرانی و زویی که نشانهء چهار یا درهء وحشت سر آرتور کانن دویل با چند لیوان چای و ترانهء فرح بخشی از شهریار مسرور:
خسته بودی وقتی رسیدی
خودت بودی و خودت
رفتی و تنهایی رو دیدی
خودت بودی و خودت
بذر جدایی رو تو پاشیدی
خودت بودی و خودت
رفتی رو همه چی خط کشیدی
خودت بودی و خودت

اما من اینجا می تونم هنوزم زنده بمونم
می خندم به کار دنیا
بازم آواز می خونم:
خسته بودی وقتی رسیدی ...

فقط یه غایب بزرگ بود که اگه بود عیشم مدام می شد.خدایا چی می شد اگه:دو یار زیرک و از بادهء کهن دو منی /فراغتی و کتابی و گوشهء چمنی؟ چی می شد اگه خانومی پیش من بود و درسشو می خوند؟درسته من ریاضی دو رو یادم رفته ولی معادلات دیفرانسیل که بلدم.باور نمی کنی؟بیا مسابقه،یه معادلهء برنولی بده من حل کنم،منم یه مشتق جزیی میدم تو حل کنی.قبول؟آفرین،چه خدای خوبی :)

2002-06-20T04:47:00.000+04:30

دو ماه دوری و صبوری.دو ماه تکرار مکرر مزخرفات.دو ماه دین ریا و نماز بشمار سه.(خدا رو شکر یه بار هم پشت حاج آقای قلابی نماز نخوندم.چه حالی داره نماز صبح و مغرب روی چمن و رو به کوهی همیشه سبز و مه گرفته).دو ماه تحمل دوری از کسی که جزو روحت شده.دو ماه نیرو گرفتن از خاطرهء لبخند شیرین و خرامش آهوانهء کسی که دور از تو...دو ماه تحمل رگبار واژگان رکیک از صاحبان تحصیلات عالیه.دو ماه بیرونشد از قالب انسانی و درونشد به کالبد گوسفند سر به راه.دو ماه سخت اما لازم برای نیرومندتر شدن.
اگر به دست من افتد فراق را بکشم!

2002-06-20T04:20:00.000+04:30

ستارهء همیشه روشنم
ترانهء تنیده در تنم

دو چشم آهوانه داری و
پلنگِ در کمینِ تو منم

دو شانه ات پناه گریه هام
دو دست کوچک تو مأمنم

بدون تو خرابم و خراب
کنار تو همیشه آهنم

زندان مرزن آباد
یکشنبه 19خرداد 1381
9:30 صبح

2002-05-13T10:01:00.000+04:30

آشیان مرغ دل زلف پریشان تو شده خیلی وقتاس.دوری چند ساعته هم حاصلش بیتابیه چه برسه به جدایی کاملِ مثلا یه ماهه.
ولی توی جدایی هم یادت خورشیده و گرمی می ده به روح و تنم.جریان،جریانِ گر در یمنی چو با منی پیش منیه.به امید خدا بعدها همیشه بی صحبت و خیال جدایی،با همیم و بهترین دولت رو داریم:
دانی کدام دولت در وصف می نگنجد؟
چشمی که باز باشد هرلحظه برجمالی
همیشه مشتاق دیدن و حضورتم ای از همه با من آشناتر.
همیشه عاشق قوس گونه هاتم وقتی که می خندی و چه ناز می خندی!
همیشه باهمیم،تا همیشه.

2002-05-13T02:15:00.000+04:30

من هرچی پر رو باشم،هشتاد وجهی منتظم که نیستم!یه یه یه یه (جلوهء نوشتاری زبون درازی)...
ولی دلیل ننوشتن اینه که فرصت کمه و حرفها رو جای دیگه می زنیم.برای نوشتن توی اینجا فراغت لازمه.من که نیستم ببینم کی اینجا می نویسه؟تازه دست نازنینشم خوب شده.

2002-05-12T20:09:00.000+04:30

د! د! مي‌بينين چقده بعضيا پر رواند! بعد از دو هفته ميان اين همه شوق و عشق مي‌بخشن بعد تو وبلاگ فقط يه متن مي‌نويسن و يه شعر!! عجب زمونه‌اي شده:( بسوزي اي دل :```(

2002-05-10T11:36:00.000+04:30

نفس نفس نفس نفس
آخ که هوای تازه ای
اگر بخوام گل بخرم
تو اولین مغازه ای

سرمای قطبی کدومه
با گرمی وجود تو
وقتی که شعله می کشی
خورشید می شه حسود تو

نجیب و پاک و ساده ای
مثل فرشته ها زلال
حرومه مستی شراب
مستی بوسه هات حلال

2002-05-10T11:34:00.000+04:30

بعد از دوهفته اومدم و دیدمت و جامه و جان ِ از فراق چاک شده رو دوختیم.اونقدر به آمیختگی آموخته شده بودیم که دوری سخت بود و برای تو که منتظر بودی،سختتر.یادت برای من اما توی غربت شمیم آشنایی بود.خیلی کمکم کرد که شرایط رو تحمل پذیر کنم .مثل بارون خس و خاشاک اضطراب رو از ذهنم شست و دور ریخت.نگرانیم رو ازم گرفتی و...تنها تو می توانی مرا از جاده های سرگردانی،برگردانی.

2002-05-06T22:49:00.000+04:30

سلام، خوبين؟حوشين؟خوش مي‌گذره؟
امشب 2شنبه شبه فردا برم دانشگاه ، پس فردا هم بگذره ، روز بعدش زندگي مياد ، هوووووورااااا
متن قبل رو راجع به تئاتر نوشتم ، حتماً جا داره اين بار رو هم باز به اين مقوله بپردازيم! آقا ، يك كار فوق‌العاده توي تالار هنر داره اجرا مي‌شه چه اهل تئاتر هستين چه نيستين حتماً برين من همين امشب رفتم . نمي‌گم فوق‌العاده زياد تئاتر ديدم اما خوب به نسبه زياد ديدم و اين توي تمام تئاترهايي كه ديدم واقعاً بي‌نظير بود.يك تئاتر كه تنها بازيگرش يك عروسك آدم نماست . ماجرا يك زن فلجيه كه موقعي كه مي‌خواد با تلفن با شوهرش تماس بگيره خط روي خط مي‌افته و اشتباهي صداي دو تا قاتل رو مي‌شنوه كه تصميم داشتند يك زن بيچاره رو بكشن. كه اين هم سعي داره جون اون زن رو نجات بده قافل از اينكه اون زن خودشه و به قول خودش هم “ نمي‌دونم كه چي شد يه هويي مردم“ . راستي اسمش رو يادم رفت اسمش : “تنهاترين زيباي مرده“ است. حالا چندين نكتة قابل تأمل از ديد اين جانب منتقد و تحليلگر معتبر و برجسته :
1- زمان بسيار كوتاهي داشت كل نمايش در 45 دقيقه اجرا مي‌شه ولي از لحظه به لحظة نمايش ماكزيمم استفاده شده و به هيچ وجه زمان به هدر نرفته و در عين حال هيچ حرف ناگفته يا بخش مبهمي نمونده ؛ خلاصه يعني بهترين بهره برادري از زمان كه خودش بهترين هنره در تئاتر و قدرت يك كارگزدان رو نشون مي‌ده.
2- موضوع رو همين زن مرده تعريف مي‌كنه و نكتة فوق‌العادة جالب و قشنگ اين بود كه حجاب بين فضاي مرده و زنده نور صحنه بود! هنگامي كه نور صحنه روشن بود در فضاي زنده ها نمايش اجرا مي‌شد و هنگامي كه نور صحنه خاموش بود در فضاي مردة اين خانم نقال بوديم. حالا چجوري صحنه ديده مي‌شد جالب بود! از نورهاي بازتابي استفاده كرده بود عين اينكه نور از خود جسم متصاعد مي‌شد، عين نور فسفري.
3- كل تئاتر در يك پرده بود. تمام نمايش و اتفاقات رو در يك پرده و در يك صحنه جا داده بود به بهترين نحو. صحنه اصلاً شلوغ نبود. صحنه بجز عروسك و صندليش و پنجره يك ميز كوچك مثلاً تزئين منزل عروسك ، با احتساب تلفن خانم فلج شامل 8 دستگاه تلفن بود كه خيلي قشنگ توي صحنه پخش بودند؛ خلاصه اينكه بهترين بهره‌برداري از فضاي صحنه.
4- خلاصه بگم استفاده از نور فوق‌العاده بود.
5- رقص پا و بازيگرداني كفش‌ها خيلي جالب و حرفه‌اي بود؛ در صخنه‌اي از نمايش 2جفت كفش با حركات موزون راز و نياز عاشقانه‌اي رو به نمايش مي‌كشن كه كلي ناز و عشوه و بزن و بكوب ازدواج و بعدش هم قضيه ناموسي مي‌شه و يك بچه كفش به دنيا مياد. واقعاً فوق‌العاده قشنگ بود.
6- تئاتر عروسكي در ايران بسيار ضعيفه و ما جز كارهاي قشنگ و قوي كانون پرورشي كه من اول انقلاب يادم مياد كار عروسكي قوي نداشتيم. البته كلاً كانون شديداً بي‌تحرك شده و ديگه هيچ توليدي نداره. اون فيلم‌هاي سينمايي قوي اگر اشتباه نكنم “باشو،غريبة كوچك“ يا “ سازدهني “ يا خيلي كارهاي سينمايي ديگه . اون زمان هميشه كارهاي كانون برندة ثابت تئاتر فجر بود . من كوچيك بودم خالم توي كانون بود ما هميشه هر كار سينمايي يا تئاتري كانون رو مي‌رفتيم و خيلي از خاطرات بچگي ما با كانون بود.اكثراً بايد “كاراگاه2“ رو حداقل يادتون باشه ، فيلم عروسكي پرطرفدار كانون.خلاصه اينكه ما فقط اون دوره وقت صرف تئاتر عروسكيمون مي‌كرديم(آهان 1 تئاتر ديگه كه بهترين صداها روش بود تئاتر ساية شش جوجه كلاغ و يك روباه.) بعد از مدتها يك نفر پيدا شد كه تعمقي روي تئاتر عروسكي كرد.
7- متأسفانه اين تئاتر توي تالار هنر اجرا شد و نتيجتاً استقبال افتضاح بود.اگر در يه سالني توي تئاتر شهر اجرا مي‌شد حتي خيلي كوچك مثل چهار سو يا سالن شمارة2 استقبال بينهايت بيشتر و توجه فوق العاده بيشتر بود.مسلماً من حداقل يه نقد و بررسي ازش يه جايي مي‌خوندم اما افسوس! مسئولين وزارت ارشاد و هيئت‌هاي مسئول ابلهانه تخصيص سالن مي‌كنن. براي شناسوندن يه سالن‌هايي مثل تالار هنر يا سنگلج كار كارگردانهاي برجسته يا نسبتاً برجسته رو بايد بندازن اونجاها ولي اين كار واقعاً حيف بود.
خلاصه اينكه خيلي عالي بود حتماً برين وگرنه از دستتون رفته.

2002-05-03T15:13:00.000+04:30

سلام!
اين هفته زندگي نتونست بياد.من هم به نظرم بهتره يه خورده اينجا رو از غمنامة هجرت بيرون بيارم.زندگي كه بود باز گه‌گاه اينجارو از خلوتگاه عشاق خارج مي‌كرد:)
من چيز خاصي مثل اون ندارم كه بنويسم.اين چند ماه اخير زندگي من در كار و دانشگاه و زندگي خلاصه شده.ديشب باز زد به سرم دلم براي ژان كريستف تنگ شد رفتم سراغش.بالاخره جلد اولش تمام شد.من رمان زياد خوندم بخصوص شاهكارهاي ادبيات جهان رو، اما اگه واقعاً بخوام بهترين و قويترين كتاب رو انتخاب كنم ژان كريستف را انتخاب مي‌كنم.واقعاً لمسش مي‌كنم ؛ كتاب زيستن ، درست زندگي كردنه.شمس به مولانا مي‌گه علم واقعي اونه كه تورو از خودت بگيره ؛ شايد بشه گفت ژان كريستف در مقايسه با كتابهاي ديگه همچين احساسي به من مي‌ده (مثل شجريان براي تو:) ) “خواستن و زندگي كردن دوتاست.بايد به خود تسلي داد.مي‌بيني،اصل آن است كه انسان از خواستن خسته نشود و زندگي كند؛باقي ديگر در اختيار ما نيست.“ و يا “عشق در سينة آن كسي است كه دوست دارد نه آنكس كه دوستش دارند. همه چيز پاكان پاك است ... عشق همان گونه كه برخي پرندگان را به زيباترين رنگ‌ها مي‌ارايد ، از جان درستكاران هم آنچه را كه در ايشان شريف‌تر است مي‌روياند.“ شايد بشه گفت خط به خط اين كتاب درس و تجربة يك زندگي كامل انسان گونه‌است.ژان كريستف از ذات و درون رومن رولان تراوش كرد و زايشش 20 سال طول كشيد.
ديشب هم جاي شما خالي اومديم بريم يه تئاتر عروسكي كه رفتيم بسته بود سوسك شده بازگشتيم :( تعريفش رو زياد شنيدم گويا از معدود كارهاي عروسكي قوي بعد از مدتهاست. سحوري هم كه نرفتيم ، نيومدي.مي‌خواستيم ديشب بريم كه به همش زدم.آخرين كار همون آخرين بار بود.آخرين باري كه من و زندگي هم رو ديديم يعني 5شنبة هفتة پيش رفتيم تئاتر كلفتها كار آقاي دكتر رفيعي.كار خيلي قوي و قشنگي بود.اگه اهل تئاترين بهتون پيشنهاد مي‌كنم حتماً برين و اگه تا بحال تئاتر نرفتين يا اهل تئاتر نيستين و صرفاً داستاني دوست دارين پيشنهاد مي‌كنم به هيچ عنوان نرين.جالب اينه كه كار براي مخاطب خاص بود ولي خيلي پرطرفدار و شلوغ بود و اين در حاليه كه اين اولين كاري بود كه من ديذم آقاي دكتر رفيعي توي چهارسو اجرا كرد (هرچند به قول خودشون سالن محبوبشونه) من سه تا كار فكر كنم بيشتر از ايشون نديدم، همين “كلفتها“ ، “عروسي خون“ و “يك روز از زندگي دانشمند بزرگ وو“ فكر كنم بهترين و شاهكارترينش همون “يك روز از زندگي دانشمند بزرگ وو“ باشه. كيانيان كار تئاتر كم مي‌كنه . اين تئاتر از كارهاي اوليه‌اش و از قويترين و بهترين كارهاش بود بازيش توي اين تئاتر خارق‌العاده بود. “سحوري“ هم گويا كار خوبيه. از روي بروشورش بالاخره نفهميدم اين براساس مثنويه يا مراسم آئيني سنتي! خداكنه بشه هفتة ديگه اين رو با زندگي بريم.
بدجور حالم گرفته شد اين هفته نتونستي بياي.

2002-04-30T22:32:00.000+04:30

من در اين غربت تنهايي تلخ ، در پس كوچه‌هاي خاموش فراموشيها ، در غم دوري از تو و دلواپس رفتن تو مي‌لرزم . من از دلتنگي حجم هجرت و از تنگي قفس مي‌ترسم . فاصله‌ات وسعت يك غم را دارد و منشأ الهام غزل.فاصله‌ات رشتة جان مي‌گسلد.تو به تن مرمر اشك ، زخم اين فاجعه را مي‌داني؟ دلم از وسعت غم ويرانست.همه جا جا با سفرت گريانست.دل من صداقت شادي را هيچ باور نمي‌كند.تپش قلب تو آرامش گل ؛ ديدگانت شب شعر؛ هر كلامت از عشق آه‌ ه ه چشمة پاكي و نياز.هجرتت بعثت باد . من نمي‌دانم گل خندان سكوت از چه رو در سفرت مي‌گريد.با چه مرا حرف كبوتر شده آواز سكوت؟ چه گرفتست دلم! پرم از تنهايي، ياد آن يار مرا مي‌شكند. تو كدامين غزل خاطره را مي‌خواني كه زواياي دلم با غم تو ميگريد؟ تو كدامين سحري كه نيت شعرشان سحر پاك توست؟ و تو اي معني عشق، وصف تو گرچه كرد وصف دل من و من نيز تماماً مي‌دانم كه تنها غزل عشق گلي بود كه به ديباچة قلبت ديدم.سرانگشت من از نم‌نم باران خيس است كه با اشك قلمم همه غصه خود را بر سرانگشت سكوتم داده . تو بگو تا دگر بار دل خود باز كنم و به شوق سحر و عشق تو يك كلامي از همه عشق درون هديه كنم. يك كلامي كه در آن معني عشق و محبت جاريست. يك كلامي كه در آن گويد اينكه دل من تنها نيست!:
دل من همدم يك تنهاييست!

2002-04-27T19:29:00.000+04:30

اي تكيه‌گاه و پناه زيباترين لحظه‌هاي پر عصمت و پر شكوه تنهايي و خلوت من!
اي شط شيرين پر شوكت من!
اي با تو من گشته بسيار،
در كوچه‌هاي بزرگ نجابت.
ظاهر نه بن‌بست عابر فريبندة استجابت.
در كوچه‌هاي سرور و غم راستيني كه‌مان بود،
در كوچه‌ باغ گل ساكت نازهايت.
در كوچه باغ گل سرخ شرمم.
در كوچه‌هاي نوازش.
در كوچه‌هاي چه شبهاي بسيار،
تا ساحل سيمگون سحرگاه رفتن.
در كوچه‌هاي مه آلود بس گفت و گوها،
بي هيچ از لذت خواب گفتن.

در كوچه‌هاي نجيب غزلها كه چشم تو مي‌خواند،
گهگاه اگر از سخن باز مي‌ماند،
افسون پاك منش پيش مي‌راند.
اي شط پرشوكت هر چه زيبايي پاك!
اي شط زيباي پرشوكت من!
اي رفته تا دوردستان!
آنجا بگو تا كدامين ستاره‌ست
روشنترين همنشين شب غربت تو؟
اي همنشين قديم شب غربت من!

اي تكيه‌گاه و پناه
غمگين ترين لحظه‌هاي كنون بي‌گناهت تهي مانده از نور،
در كوچه باغ گل تيره و تلخ اندوه ،
در كوچه‌هاي چه شبها كه اكنون همه كور.
آنجا بگو تا كدامين ستاره‌ست
كه شب فروز تو خورشيد پاره‌ست؟!
م.اميد

جاي تو پيش من خاليه و جاي من پيش تو؛ خيلي دلم تنگه و غربم بي تو...
دوستت دارم

2002-04-26T21:57:00.000+04:30

سلام! اين مدت دستم توي گچ بود و نمي‌تونستم بنويسم.زندگي جبران مي‌كرد.چند ساعت بيشتر از رفتنش نمي‌گذشت دم غروب بدجور احساس تنهايي كردم . شايد فردا بياد اما از بعد از رفتنش احساس مي‌كنم بينهايت تنها شدم.الان اومدم اينترنت خيلي بي‌رقبت وقتي اومدم اينترنت همه چيز برام يه جور ديگه بود يه جور بد . ديگه ذوق شديد كنار زدن تأييد mailها براي آن‌لاين بودن يا نبودن ID زندگي نبود.وقتي باز امروزم تو وبلاگ آخرين نوشتة ديروزش رو خوندم باز اشك تو چشام جمع شد.خيلي چيزها يادآور توه هرچيز كوچيك يه بغض بزرگ ايجاد مي‌كنه.هرگز در عمرم انقدر احساس دلتنگي نكرده بودم و هرگز فكر نمي‌كردم انقدر دلم تنگ بشه . زندگي بي‌اندازه دل تنگتم و بي‌اندازه عاشقتم . با تمام وجود آرزو مي‌كنم فردا برگردي .

2002-04-26T01:04:00.000+04:30

اونقدر خوبی که احساس می کنم من پینوکیو ام،تو فرشتهء مهربون.تشنه ام.اما تشنهء نه کسی جز تو.میگن آب روشناییه.تو برای منِ تشنه، آبی، روشنایی تمامی،تشنگیمو چه راحت به باد سپردی.اونقدر عشقت زلاله و خودت شفافی که عشق از چشمات سرازیر می شه. وقتی عاشقانه نگاه می کنی تمام چهره ات در هماهنگی تمام زمزمه می کنه که عاشقم....
یگانهء نجیب و ساده!دوستت دارم.

2002-04-25T12:09:00.000+04:30

از امروز تا حدود دوماه دیگه من حداکثر هفته ای یه بار می تونم اینجا بنویسم.آهوم هم مدتیه که دستش آسیب دیده و به سختی می تونه بنویسه.ایشالا دستش خوبتر می شه و می نویسه.پس تناوب بازدید از این صفحه رو کم کنید تا اوضاع مثل قبل شه.
گر بماندیم جمله بردوزیم
جامهء از فراق چاک شده
وربمردیم عذر ما بپذیر
ای بسا آرزو که خاک شده

2002-04-23T13:55:00.000+04:30

جای اون شعری که از کوهن پاک کردم دوتا نوشتم.چقدر کارم درسته.آخه پاکش کردم لنی ایمیل زد که:ای بی معرفت!تو هم با من نبودی!

2002-04-23T13:47:00.000+04:30

این آهنگ کوهن رو فرهاد توی خواب در بیداری خونده:
Hey, That's No Way To Say Goodbye

I loved you in the morning, our kisses deep and warm
your hair upon the pillow like a sleepy golden storm
yes, many loved before us, I know that we are not new
in city and in forest they smiled like me and you
but now it's come to distances and both of us must try
your eyes are soft with sorrow
Hey, that's no way to say goodbye

I'm not looking for another as I wander in my time
walk me to the corner, our steps will always rhyme
you know my love goes with you as your love stays with me
it's just the way it changes, like the shoreline and the sea
but let's not talk of love or chains and things we can't untie
your eyes are soft with sorrow
Hey, that's no way to say goodbye

I loved you in the morning, our kisses deep and warm
your hair upon the pillow like a sleepy golden storm
yes many loved before us, I know that we are not new
in city and in forest they smiled like me and you
but let's not talk of love or chains and things we can't untie
your eyes are soft with sorrow
Hey, that's no way to say goodbye

2002-04-23T13:43:00.000+04:30

با چنگی سوخته
به رقص آر مرا تا زیبایی ات.
به رقص آر مرا از تنگنای هراس
تا گستردگی آرامش.
مرا چون شاخهء زیتونی برگیر
و کبوتری باش که به سمت خانه پرواز می کند.
و به رقص آر مرا تا به جشن عروسی
برقصان و برقصان مرا
نرم و عرق ریز
حالا که هردو در زیر عشقیم
و هردو بالای عشق
به رقص آر مرا تا انتهای عشق.
به رقص آر مرا سوی کودکانی که می خواهند زاده شوند،
به رقص آر مرا سوی پرده هایی که ورایشان
بوسه هامان کهنه شده اند.
خیمه ای برپا کن
پناه ِ مرا
خیمه ای حتی پاره پاره
و به رقص آر مرا تا انتهای عشق.
لمس کن مرا با دستان عریانت
لمس کن مرا با دستان پوشیده ات
و به رقص آر
به رقص آر مرا تا
انتهای عشق.

2002-04-22T00:16:00.000+04:30

« غریبترین تفاوت میان خوشبختی و شادی این است که خوشبختی جامد است و شادی مایع» - دلتنگیهای نقاش خیابان چهل و هشتم - جی.دی.سالینجر/احمد گلشیری

2002-04-21T17:46:00.000+04:30

الان اون وی سی دی کنسرت فرهاد رو گوش دادم که بهم عیدی دادی.هدیهء خیلی خیلی خوبی بود.ممنون.هر چیز از فرهاد و شجریان رو دوست دارم.توی این وی سی دی یه آهنگ انگلیسی داشت که توی نوارش نیست(Let it be از بیتلز).البته از نظر فیلمبرداری و صداگذاری(یا اینم، برداری) مشکل داشت ولی هرچه از فرهاد رسد شیرین است:) بهت گفته بودم برادر فرهاد استاد دانشکدهء ما بود؟زبان تخصصی درس می داد،مسئول آزمایشگاه مدار منطقی هم بود.بچه ها می گفتن زمان جوونیش(چندین سال انگلیس زندگی کرده) مسئول تجهیزات بعضی کنسرتهای الویس پریسلی بوده(العهده علی الراوی)...آخر این وی سی دی تبلیغ مرسدس بود.یادش به خیر: به چیزی که دل نداره ، دل نبند...:) می شد فیلم بهتری بشه ولی نشد.اما موسیقیش عالیه.(مخصوصا مانی رهنماش ;) ) حالا از اینا گذشته، مسعود! این زن بود تو گرفتی؟

2002-04-21T00:50:00.000+04:30

شاید بعدا کمی مفصلتر دربارهء طنزی که دوست دارم، بنویسم.انگیزهء این نوشتن هم برمی گرده به مطلبی که کیومرث صابری ، گل آقا ، یکی- دو هفته پیش در بنیان نوشته بود و اظهار نظری در یک وبلاگ و مقایسهء سبک ابراهیم نبوی با سبک صابری و بالا بردن دست نبوی به عنوان برنده و کسی که مستقیم به اصل مطلب می پردازد، بر خلاف گل آقا.همونطور که گفتم بعدا شاید به این موضوع بپردازم که چرا طنز گل آقا و چند نفردیگر(ابوالفضل زرویی،عمران صلاحی،منوچهر احترامی) را به نوشته های نبوی ترجیح می دهم.
الان می خواهم قسمتی از مصاحبهء گل آقا با کتاب هفته رو بنویسم و...
«...در طنز سیاسی به هر حال مقولهء جسارت، مقولهء کوچکی نیست.خدا رحمت کند محمدعلی گویا را و خدا حفظ کند بهاء الدین خرمشاهی را.هیچکدام از اینها،از سیمین دانشور گرفته تا جمالزاده تا علی اکبر کسمایی و... مرا به خاطرجسارتم نستوده اند.جسارت اصلا در نوشته های من نیست.از گویا و خرمشاهی گفتم، به خاطر این که اینها صریحا گفته اند:« صابری با رندی می نویسد».شگرد من جسارت نیست،من اصلا آدم جسوری نیستم،رندم...
- فکر نمی کنید همین عدم جسارت در آثار شما...
- قطعا بخشی از خوانندگان آثارم را از من گرفته، منتها من اصلا نوشته هایم را با علایق خواننده میزان نمی کنم
- یعنی شما برای مخاطب طنز نمی نویسید؟
چرا.منتها من مخاطب را تعریف کرده ام.اگر مخاطبی می خواهد با طنز من دلش را خنک کند،من اصلا برای چنین حواننده ای نمی نویسم.اگر چنین خواننده ای طنز مرا می خواند بزرگواری می کند....»
حالا یک مطلب از هفته نامهء گل آقا،دربارهء فوت یدالله سحابی:
«...گل آقا سپس افزود:تمامی ما کلنا اجمعین رفتنی هستیم برادران!...دیر و زود دارد اما سوخت و سوز ندارد.فلذا از حیث "اذکروا موتیکم بالخیر" هم که شده،لااقل وقتی دست یکی از دنیا کوتاه شد،کمی هم از خوبیهایش بگویید.
دنیا دار مکافات است ها!
- مضافا ما بعضا زندهء خوب و مردهء بد هم نداریم!...»
این هم مطلب خلاصه شده ای از عمران صلاحی:

تعبیر خواب
کتابی به حکایتخانهء مبارکه رسیده است به نام فرهنگ تعبیر خواب.ما این کتاب را مرور کردیم دیدیم بعضی از خوابها علاوه بر تعبیر نویسنده،نیاز به تفسیر و توضیح و چیزهای دیگر دارد:
* به آب زدن:اگر مردی در خواب ببیند که خود را به آب می زند،تعبیرش ساده است،این خواب به او تذکر می دهد که مثانه اش پر شده،باید برخیزد و به محل مخصوص برود.
جملهء عربی:التفسیر فی بطن التعبیر!
* گلیم: یک زن است.
ضرب المثل:هرکس باید پایش را به اندازهء گلیمش دراز کند.
* باران : تعبیر دیگرش ادرار است.
ترانهء محلی:
دیشب که بارون اومد
یارم لب بوم اومد.
* مدفوع : نشانگر پول است.این سمبل بین المللی بوده و در تمام فرهنگها همین معنی را دارد.
تفسیر تصویری : مجسم کنید صندوق بین المللی پول را و ایضا صندوق پس انداز را.
*مرغ خانگی : موجودی سودمند.تعبیر مرغ خانگی آن است که فرد به فکر کارهای تولیدی و سازندگی افتاده است.
تفسیر: یعنی به تخم گذاشتن.
* زنبور( از هر نوع) : نشانگر عشق و عاشقی است.
بچهء اولی: این خانومه چرا شیکمش اومده جلو؟
بچهء دومی: زنبوره نیشش زده!
* خانه : خانه در خواب نشانگر بدن انسان و به طور کلی وجود اوست.
- نویسندهء کتاب بعدا می پردازد به سوراخ و منفذ در دیوار خانه!
*کشتی به خودی خود ، در خواب نشانگر زن و طبیعت زنانگی است.
مصراع:کشتی نشستگانیم،ای باد شرطه برخیز!
*ایستگاه راه آهن:نشانگر زن است!
احتیاط:نمی شود حرفی زد چون رئیس ایستگاه اینجا ایستاده است.
*رسیدن به ایستگاه راه آهن: نشانگر مرگ است.
- چه عرض کنیم؟!
* ماشین بخار: نشانگر معده است.
مصراع : که من خموشم و او در فغان و در غوغاست.
*صندلی: نشانگر مدفوع است.
شعر نو:
صندلی را بیاور میان سخنهای زرد نجومی.
*کشو ، کمد، گنجه: نشانگر زن است...
-قابل توجه محققانی که دربارهء نظامی گنجوی تحقیق می کنند.
* میز:به تعبیر دیگر، نشانگر زن است.
-با این تعبیر می توان به روسری گفت رومیزی.

2002-04-20T12:41:00.000+04:30

یه فتوی از شیخ سعدی(ره) دیدم:

من آن نیم که حلال از حرام نشناسم
شراب با تو حلال است و آب بی تو حرام!

2002-04-20T12:39:00.000+04:30

دو روز ندیدمت و یه روز صداتو نشنیدم ولی انگار یه سال بود.امروز چه خوبه که بعد از یه سال می بینمت.

2002-04-19T08:40:00.000+04:30

بی تو جانا قرار نتوانم کرد
احسان تو را شمار نتوانم کرد
گر بر تن من زبان شود هر مویی
یک شکر تو از هزار نتوانم کرد

چطوری می شه تشکر داشتن تو رو از خدا کرد؟

2002-04-17T23:53:00.000+04:30

داشتیم کنار هم،دست در دست هم راه می رفتیم.من و آهوم.من یاد این ترانه افتادم و زمزمه ش کردم.خانومی خوشش اومد گفت بلند بخونم.خوندم.آهوم خیلی خوشحال شد،لذت برد.لذت یگانه شدن.من هم.

غزل

انگار با من از همه کس آشناتری
از هر صدای خوب برایم صداتری
آیینه ای به پاکیِ سرچشمهء یقین
با این که روبروی منی و مکدری
تو عطر هر سپیده و نجوای هر نسیم
تو انتهای هر ره و آن سوی هر دری
لالای پر نوازشِ باران نم نمی
خاک مرا به خوابِ گل سرخ می بری
انگار با من از همه کس آشناتری
از هر صدای خوب،برایم صداتری
درهای ناگشودهء معنای هر غروب
مفهوم سر به مهر طلوع مکرری
از تو اگر که بگذرم از خود گذشته ام
هرگز گمان نمی برم از من تو بگذری
من غرقهء تمامی غرقابهای مرگ
تو لحظهء عزیزِ رسیدن به بندری
انگار با من از همه کس آشناتری....

2002-04-16T22:54:00.000+04:30

یه آهنگ از کوروش یغمایی هست که خیلی قشنگه.ترانه ش از اردلان سرفرازه.چیزی که قشنگترش می کنه اینه که حرف دل منه.تقدیم به تو:

اگه یه نامه باشم ، پر از پیامای خوب ، کاشکی ، جوابم تو باشی
اگه یه عابر باشم ، اسیر توفان شن ، کاشکی ، سرابم تو باشی
پر از گناهم اگر ، رها شده بی خبر ، کاشکی ، گناهم تو باشی
اگر تمام تنم ، دو چشم خسته باشه ، کاشکی ، نگاهم تو باشی

تو در من تب خوندنی، تب تند فریاد
تو اصلا تمام منی ، یه سایهء همسفر، یه همزاد
تولد یک صدا ، یه فریاد

سکوت من شیشه ای ، صدای تو موندنی ، در من ، طلوع صدایی
تو مثل گل ساده ای ، نجیب و آزاده ای ، اسمت، صدای رهایی
صدای من رفتنی ، صدای تو موندنی ، مثل ، صدای همیشه
تو مثل گل ساده ای ، نجیب و آزاده ای ، حرفی، برای همیشه

یگانهء من، ،من نتونسته بودم تورو اونطور که هستی توصیف کنم، اما این شعر توصیفت کرده:مثل گل ساده، نجیب و آزاده.

2002-04-16T22:35:00.000+04:30

کتاب ترانه های اردلان سرفراز چاپ شده.بر خلاف کتاب شیهار قنبری (که سایه شو با تیز می زنم) خریدمش.اسمش هست از ریشه تا همیشه.ترانه هاش خیلی از ترانه های ش.ق زیباتره.ش.ق هم ترانه های خوب داره ،مخصوصا اونایی که فرهاد خونده شون.برام تفاوت شخصیت این دو نفر جالبه.ش.ق توی ترانه یا صحبتهاش به قول اخوان ثالث، سمفونی من راه می ندازه.تازگیها هم یه آهنگ ازش شنیدم که:هیچ یاری مثل شهیار تو نیست(بابا تواضع!) یه چیز خیلی جالب اینه که ش.ق تو کتابش گفته که ترانهء بوی گندم ،اصلا سیاسی نبوده ،عاشقانه بوده.برعکس دوتا از ترانه های سرفراز که به نظر عاشقانه میان، دستای تو(ای که بی تو خودمو تک و تنها می بینم) و چشم من( چشم من بیا منو یاری بکن) رو بعد از مرگ پدرش و درباره ء اون گفته.بر خلاف ش.ق که بالاترین افق دیدش عطر خوش زنه، دید و درد سیاسی و عرفانی توی ترانه های سرفراز غالبه.راستی،برادر اردلان سرفراز،افشین ، ایرانه و اون هم شاعر و ترانه سراس.

2002-04-15T00:36:00.000+04:30

خانومی،فکر کنم سال دوم دبیرستان بود که این شعرو گفتم(همین که خواهم نوشتش) اما جزو اون شعرایی که داری نیست.برای ثبت در تاریخ وطنپرستی، درج شد.

نه اسطوره ام اسب توخالی است
نه رویین تنِ پاشنه مردنی
ز ایرانم و هرچه دارم ازوست
هم اسطوره هم اسب و رویین تنی!

2002-04-14T21:49:00.000+04:30

بعد از کلی پوزخند به اشعار خانوم میرافشار،رسیدم خونه و نوار جدید ایرج بسطامی رو گوش دادم.البته تازه نیومده،اما دوتا نوار آخرش خیلی بیراهه رفته بود،دست و دلم به خریدش نمی رفت.اما امروز گفتم بذار یه فرصت دیگه بهش بدم.توی جلد نوارو مشاهده کردم:سه تا شعرش از هما میرافشار بود :(( میگن نخند بچه ت اون شکلی میشه،به قول عمران صلاحی،حالا حکایت ماست!

2002-04-14T21:28:00.000+04:30

یه مغازه توی میدون انقلاب بعضی از کتاباشو با بیست درصد تخفیف می فروشه.کتابای خوبم داره.حافظ سایه و مدار صفر درجه شو دلم می خواست بخرم، پول همراه نداشتم.بعد دیدم به فرض هم که پول همراهم بود، من این همه کتاب نخونده دارم،اینارم بگیرم،کتابخونه م تبدیل می شه به انبار وزارت ارشاد زمان ژنرال میرسلیم!
یه کتاب جدید هم از شاعرهء خوش ذوق معاصر هما میر افشار دیدم.یه خانوم و آقا هه رو رو جلدش کشیده بودن، لباس خانومه هم بی ناموسی بود تا حدودی،حدودشو البته نمی شه گفت،خوبیت نداره.تورقی هم کردیم.دلم برای دختر دبیرستانی هایی که برای این مجله های دختری هستم هیحده ساله و من همسر دوم بودم شعر می فرستن سوخت.آخه اونا چیزی از هما خانوم کم ندارن،بلکه هم بیشتر دارن.به امید روزی که هر ایرانی کتاب شعرش را چاپ کرده باشد.

2002-04-11T19:51:00.000+04:30

شیوهء حور و پری گرچه لطیف است ولی
خوبی آن است و لطافت که فلانی دارد

2002-04-09T17:49:00.000+04:30

خیلی وقته سجاده پهنه و من نشستم سر کامپیوتر.توی جزیرهء سرگردانی مادربزرگ هستی می گه اگه سجاده پهن باشه و نماز نخونی ،شیطون میاد سر سجاده ت نماز می خونه.حالا اگه فردا پس فردا خبر رسید که خدا توبهء شیطونو قبول کرده،بدونید از اثر نمازاییه که سر سجادهء من خونده!

2002-04-09T16:51:00.000+04:30

البته اینجور نیست که از سوابق ایام هم وضع بر همین منوال بوده باشد. بعد از این که مرحوم ارسطو در دادگاه تفتیش عقاید مجبور شد بگوید زمین ثابت است و همزمان با ارائهء نظریهء نسبیت توسط نیوتون،بر همگان واضح و مبرهن بود که در جهان یک گیسبریده بیشتر موجود نمی باشد و هرکس جز این بگوید،حکما دست بوقهای استکباری از آستینش به در آمده است .ما هم به پیروی از منویات مقام عظمای ارسطویی-نیوتونی این کشف مهم تاریخی-جغرافیایی را بر عموم رعیت تبریک گفته، سلامتی و شادابی گیسبریدهء دوجهان را از خداوند خواستاریم.

2002-04-07T00:05:00.000+04:30

توی عروسک پشت پردهء صداق هدایت و ساحرهء میرباقری،یه مردِ از فرنگ برگشته با خودش از اونجا یه عروسک آورده که مثل یه همسر بهش علاقه داره.البته توی این دوتا(که دومی بر اساس داستان اولیه) ، مردها عروسک پشت پرده شونو ازهمسرانشون بیشتر دوست دارند.چون عروسک هرکاری که اونا دوست داشته باشن انجام می ده. در حقیقت مردهای داستان،برده دار هستن.زیبایی رو به صورت ساکن و مرده و طبق نظر خودشون می خوان.توی ساحره اوایل فیلم می بینیم که شخصیت مرد فیلم یه کلکسیون بزرگ از پروانه های خشک شده داره....
حالا غرض از مزاحمت!:) اینه که یه جور دیگه هم می شه به این موضوع نگاه کرد.فارغ از فضای خوف انگیز این دوتا داستان(یا در حقیقت یه داستان).اونم اینطوری که هرکس بر اساس جهانبینیش،آرمانها و خصوصیات ارزشمندی رو برای یه همسر مناسب،در نظر می گیره.تاکید زیاد روی این خصوصیات آرمانی می تونه خطرناک باشه، چون ممکنه کسی با اون خصوصیات پیدا نشه و شخص همیشه همسرش رو با اون بت ذهنی مقایسه می کنه و احتمالا سرخورده می شه.
حالا یکی رو در نظر بگیریم که هیچ بتی توی ذهنش نساخته .اما طبعا مشخصات کلی همراه زندگیش ناخودآگاه توی ذهنش حک شده.اگه یه نفر با همون مشخصات که این شخص انتظار داره (و حتی بعید می دونه که کسی اون مشخصات رو توی این زمان داشته باشه) پیدا بشه...ببینه که تمام ارزشهایی که قبول داره و برای یه همسر خوب قائله توی یه فرشته جمع شده،اون فرشته هم توی آسمون نیست،روی زمینه...
دو حالت پیش میاد،یا این که از خوشی پرواز می کنه یا این که از خوشی پرواز می کنه!...به قول عصار:اون منم!:)) پس شدیدا جا داره(از قول حافظ و با حال خودم) بگم که:

عیشم مدام است از لعل دلخواه
کارم به کام است،الحمدلله!:)

اگرچه صائب عقیده داشته باشه که نباید خوشی رو اظهار کرد:

در خانمان خرابی خود سعی می کند
چون غنچه،هر که دم ز دل شاد می زند...

اما خدا بزرگه،منم و إن یکاد میخونم و در فراز می کنم و داد می کشم:خانومی خیلی خورشیدی!

2002-04-05T01:25:00.000+04:30

از هرچه گفتن ِ بوسه

یک صبح زود
یک صبح زود قشنگ خواهیم رفت
همان طرف های دور آشنا خواهیم رفت.

می گویند آنجا
کوچه هایی دارد عجیب،
غرقِ نور و سلام و تبسم و
هرچه شما بخواهید!

می گویند آنجا
نسترن ها نماز می خوانند
آب،اهل آوازِ رفتن است
و ملائکی بی سوال
پیاله های پر از می را
بر چینه های ستاره چیده اند،
هوا خوش است و کلمات،
همهء کلمات از هرچه گفتنِ بوسه آزادند!

سید علی صالحی

2002-04-04T23:01:00.000+04:30

سينه مالامال درد است اي دريغا مرهمي
دل ز تنهايي به درد آمد خدا را همدمی
چشم آسايش كه دارد از سپهر تيزرو
ساقيا جامي به من ده تا بياسايم دمي
زيركي را گفتم اين احوال بين، خنديد و گفت:
صعب روزي، بوالعجب كاري، پريشان عالمي

حوصلم سر رفته بود از بيكاري رفتم پي نخونده‌ هاي نبوي اين رو ديدم .

2002-04-04T18:27:00.000+04:30

سلام ! دلم مي‌خواست بنويسم اما نمي‌دونم چي . در مورد كاش و احتياط فكر كنم اشتباهه حرفت چون دست ما نيست اين اتفاق اگه بخواد بيفته تو كوه قاف هم مي‌تونست بيفته . اتفاق ديروز هم پي‌آمد اون ديده شدن نيست . حس خوبي ندارم . از ديروز يه جوري شدم . تا 5 دقيقه به حال خودم مي‌مونم گريه مي‌كنم تو خيابون ، تو رختخواب ، تو خونه . اگه كسي راجع بهش باهام صحبت نكنه از كسي كينه‌اي ندارم . حتي فقط خودم رو مقصر مي‌دونم . از خونه خالم اومدم ، عين زندان بود برام ؛ كلافه بودم حوصلم سررفته بود حوصله اطرافيانم رو نداشتم . فكر مي‌كنم جز تو حوصله هيچكس رو ندارم حتي سبزك اون بيچاره خيلي نگران شد اما حوصله اون رو هم ندارم . واي چقدر از اين محيط بيزارم . ديگه هيچكس رو دوست ندارم . احساس مي‌كنم مرده‌ام . شعرت خيلي قشنگ بود .

2002-04-04T14:59:00.000+04:30

پروانه فرو آمده روی گل قالی
دنبال چه عطری ست در این باغ خیالی
چسبانده به هم بال و پرش را غم گنگی
آنجا که گلی نیست خوشا بی پر و بالی..

عِمران صلاحی

2002-04-04T14:57:00.000+04:30

با گفتن کاش چیزی درست نمی شه.ولی کاش اینجوری نمی شد.کاش بیشتر احتیاط می کردیم.

2002-04-02T20:37:00.000+04:30

سلام!خوبي؟خوشي؟خوش مي‌گذره؟
امروز جات بينهايت بينهايت بينهايت خالي بود.خوش گذشت البته اولش نه واقعاً نمي‌گذشت ، اما بالاخره گفتم من امروز اين همه زحمت كشيدم به خودم زحمت دادم بيام كه خوش بگذرونم بعدش بالاخره خوش گذشت . خونه سبزك اصلاً خوش نگذشت اصلاً نتونستيم 2 كلوم حرف بزنيم . شب مگه من گذاشتم بخوابه رابرا مي‌گفتم دلم واترقيده ، فقط خوشمون زموني گذشت كه با اون شاه كوچولو كلي اذيتش كرديم . چقدر دلم مي‌خواست تو بودي . امروز همش سه تامون از تو صحبت مي‌كرديم . امروز بعد از يك سال بالاخره رفتم خونه داييم بالاخره داييم اينا رو ديدم از اونجا برمي‌گشتيم من رفتم اونجا . 13ش بجاي نحس مبارك بود چون خالم اينام اومدن اونجا بعد من رو آوردن خونه . الان هم تك و تنهام و منتظر تو كه كي مياي اينترنت كلي حرف دارم . زندگي هميشه سبز ...

2002-04-01T14:38:00.000+04:30

توی سلطان ، ننه سرمه از مریم می خواد که براش صفحهء داریوش رفیعی ببره. حالا که چی؟حالا که چیش اینه که داریوش رفیعی یه تصنیف خیلی قشنگ و مفرح و طرب انگیز داره که واسه امروز و فردا خیلی مناسبه.یه قسمتیشو که یادمه می نویسم به امید این که سال دیگه انجامش بدم :)

باد بهاری بر گلشن
رونق هستی بخشیده
قطرهء شبنم بر گلها
می شده مستی بخشیده
خوش بود اکنون مستانه
با تو ره صحرا گیرم
مست طرب چون پروانه
در بر گلها جا گیرم

به هر طرف جلوه کنان یاسمنی
تو جلوه کن جلوه، که خود یاسِ منی
...

2002-03-31T21:47:00.000+04:30

سلام!
گاهي بعضي آدم‌ها به نظر خيلي سخت و سنگ ميان ، اما با يه تلنگور بهم مي‌ريزن.گاهي يه چيز كوچولو كه اونجور كه اونها دوست دارن نيست كافيه تا يه انقلاب بپا كنه.نمي‌دونم چرا اينطوريه! برخلاف اون چيزي كه هميشه وانمود كردم و تلقين كردم آدم خيلي حساسي هستم . زندگي رو به خودم و بقيه زهرمار مي‌كنم . گاهي دلم مي‌خواد يه چيز اونجوري كه دوست دارم باشه و اگه اينطور نباشه ممكنه يك موجود غيرقابل تحمل بشم واي نمي‌دونين چقدر وحشتناك مي‌شم . مسخرم ، بچم ، گاهي اصلاً دلم مي‌خواد حالم گرفته باشه نه اينكه دلم بخواد،اصلاً ؛ اما گاهي مي‌شه . فكر كنم زندگي با من و تحمل من خيلي سخته . خداوند صبر عطا بفرمايد (الهي آمين) :) . الان خوبم . دردم از او هست و درمان نيز هم . كاش بودي . كاش پيشم بودي . اصلاً نگران من نشو . مسخرگيم طبيعيه :) گيسبريدة لوس ;) خودتي :)
زندگي زياد اذيتت كردم ببخش الكي نگران شدي . اما الان خيلي خوبم . خيلي بعد از تلفن تو فوق العاده خوبم . دوستت دارم دوستم داشته باش ؛ هميشه من رو ببخش .
خيلي چيزها مي‌خواستم بنويسم نذاشتن حالا بهت مي‌گم كيا . اما بدون خيلي دوستت دارم و ببخش .
خونة داييت هم خوش بگذره .

2002-03-31T16:42:00.000+04:30

گفته بودی امضام "من" زیاد خوب نیست.ولی هرچی فکر می کنم
اسم یا صفت مناسبتری پیدا نمی کنم.شاید این که می گی من جالب
نیست به خاطر فرهنگمونه.یه معلم انگلیسی داشتیم توی راهنمایی و دبیرستان
اسمش آقای ساعتی بود.برادر همین عزیز ساعتی،فیلمبردار سینما بود.ما از اول
راهنمایی انگلیسی داشتیم و آقای ساعتی هم از روز اول باهامون انگلیسی
صحبتمی کرد.(مجسم کن قیافهء منو!) می گفت از ماه اومده و زبون ما رو
بلد نیست:) خلاصه این آقای ساعتی توی دبیرستان می گفت توی انگلیسی
I رو همیشه بزرگ می نویسن،چون فرهنگشون اینجوریاس.
برعکس فرهنگ ما که همش می گیم بندهء کمترین،کوچیک شما،چاکرم،...
حالا چه ربطی داشت؟هیچی!ببین واسه تنبلی ذهنی خودم چه آسمون ریسمونی کردم!:)

2002-03-31T16:28:00.000+04:30

دلم می خواد همیشه شاد باشی.دلم می خواد همیشه بتونم شادت کنم.
اما نمی شه،نمی تونم.مثل این که یه دیوار شیشه ای بین خواست من و واقعیت
به وجود میاد که هرچی چنگ می زنم نمی تونم چیزیو که می خوام، به دست
بیارم.چیزی که می خوام،شادی توئه.افسردگی کسانی که دوست دارمشون
افسردم می کنه.مادرم ...تو....همیشه دوست دارم چیزهای لذتبخش رو با
کسانی که دوستشون دارم قسمت کنم.والا لذتی نداره برام.
الان دلم می خواد پیشت بودم ،شاید می تونستم هم جسمتو،هم روحتو شادابتر کنم.
حتما می تونستم.من بلدم آهو ها رو ناز کنم،گلها رو آب بدم و گلبرگشونو
آروم نوازش کنم که سرشونو بالا بگیرنو بهم لبخند بزنن.

2002-03-30T11:49:00.000+04:30

یه نوار قدیمی از فرهاد دارم که یه آهنگ از Gilbert O'Sullivan رو بازخونی کرده بود.دنبال متن اون می گشتم که یه متن از یه ترانهء دیگه شو دیدم.دیدم حس من و آهومه...:
When the evening is over
Put your head upon my shoulder
And I'll tell you something
I believe is true
Happiness is me and you

In a world so distorted
Where the worst is best reported
Love may be something
That will see us through
Happiness is me and you

2002-03-30T00:18:00.000+04:30

سلام! اول بگم مردم مي‌نويسن گاهنامه‌هاي من و آهوم نمي‌نويسن آهو و زندگي !سند ميزني ديگه؟ بعدش هم، آخه اونا چ ندارن خوب تو چ بذار، چرا آلاشيق؟آدم ياد آشيخ مي‌افته.
بي‌مقدمه شروع مي‌كنم فعلاً شما هم از رو امضاي پايين نوشته‌ها تشخيص بدين تا توضيح بديم.فقط اين رو بگم من دخترم و زندگي (يعني همين من) پسره و من عاشق و شيفته شم ، با تمام وجود و طبيعتاً منظور از زندگي تو كل متن "من" ه!
نمي‌دونم مونولوگ بهش مي‌شه گفت،نامه مي‌شه گفت،چي مي‌شه گفت اما دلم مي‌خواد بنويسم حالا بي‌ربط يا بي‌مقدمه يا هرچي:
رسيدم با نيم ساعت تأخير نديدمش و ترس نديدن... “باز بدشانسي؟؟“ برگشتم پشت. با اون لبخند هميشگيش، رو بهم داشت ميومد. سرتاپام شادی وعشق شد وای چقدر خوشگل شده بود.انقدر ذوق كرده بودم احساس مي‌كردم اگه دستش رو ول كنم فرار مي‌كنه. محكم دستش رو چسبيده بودم.گشتيم ، خريد كرديم ، غذا خورديم، تا بالاخره رفتيم همون پاتوق اخير كه داره مي‌شه هميشگي.گفتيم و خنديديم به حدي كه به قول خودش گلو درد گرفته بوديم:)چقدر بهم خوش گذشت(فكرش رو نمي‌كردم به اون هم خوش گذشته باشه)گفتيم،گفتيم،حرف زديم ، حرف زديم،امروز يه اتفاقِ به نظر من خوب ديگه هم افتاد؛من بالاخره تونستم ماجرايي رو كه تعريف نكردنش داشت خفم مي‌كرد رو تعريف كنم.اولِ اول كه رابطة خودمون بوجود اومده بود، يه اشاره‌اي كردم و سؤال و پرسشش رو گذاشتم به عهدة خودش چون اون موقع انقدر مسخره و تموم شده و كوچيك و بي‌ارزش ديدم موضوع رو كه گفتم اگه واقعاً سؤال بشه براش، مي‌پرسه. بي‌مزه است.بعداً كه (اوايل دي فكر كنم) اون تلفن به من شد، من كه نمي‌تونستم چيزیو تعريف نكنم، از شرح كاملش همون اولِ اول پشيمون بودم.البته من فكر چنين تلفني رو نمي‌كردم.خواستم بگم اما بي‌مقدمه و شرح قبلي عجيب به نظر مياد.فقط تو كل سه ماه سعي كردم يه جوري تحريك كنم خودش مستقيم بپرسه بالاخره... و امروز بالاخره پرسيد و گفتم . واي بعدش چقدر احساس سبكي كردم.اون موقع بعد از تلفن يا هر نامه‌اي احساس گناه مي‌كردم كه نميام تعريف كنم و داشت خفم مي‌كرد. چه خوب شد:) ممنون زندگي.شايد يه خورده مسخره بود موضوع ، اما اصلاً نمي‌تونم ماجرايي رو چه بزرگ ،چه كوچيك نگم اينم كه تو مي‌گي “نمي‌گي نمي‌گي“ ممكنه به نظر بياد، اما كاملاً خلاف اينه، اصلاً تحملِ نگفتن ندارم.
امروز خيلي بهم خوش گذشت.واي چقدر مسخره بازي‌هاي مشكوك زدن‌ها خنده‌ دار بود :) خيلي خنديديم مخصوصاً سر برقصم؟:)) مدت زيادي نمي‌گذشت، اما دلتنگيم اندازه 1 سال بود.بعد از ارديبهشت خدا به دادم برسه:((
دوستت دارم زندگي ، عاشقتم ، ديوانتم . خورشيدي گرماي من .